frozenicecubes

Here I go again, sbe ko na nga ba ganito ang mangyayari after ng mga pangiti ngiti ko kgabe, nahimasmasan na ako now at bumalik sa reality na wala nmn siyang ibang gusto sabihin sa akin sa forward na yun.  Hay ewan ko ba ang dami ko tanong pero natatakot ako sa mga pwede niyang isagot, mas okay pa na ganito na lang kesa naman negative ang maging reply niya sa akin.  I know it was a plain forward text message lang pero iba yung dating sa akin last night, now after talking to my friends mejo napag isip na ulit ako na walang malisya yun tama naman sila kung mean nya talaga yung nasa text sana gumawa na siya ng paraan to see me again pero wala eh, hanggang text at forward messages lang, minsan nababalewala pa ako dahil ang reason pagod siya sa work, madami siyang ginagawa kaya kahit magreply hindi niya magawa. Tapos minsan naman sasabihin niya na lets talk about it pagnagkita tayo dahil mahirap magusap ng sa text lang, pero wala naman siyang ginagawang paraan magkita kami, may promise pa nga siya sa akin na one of this weekend labas na lang daw kme sbe ko okay lang pero until now wala pa din, pero mali din ako mag expect sinbe nya one of this weekend eh madami naman weekends diba? malay ko ba kung weekend this week, next week, next month, next year, next 5 years lolz!

Hindi ko alam kung anong na fe-feel ko right now mejo depres na mejo frustrated minsan nga as in gusto ko na talaga siya ask kung ano ba talaga ako sa buhay niya para matapos na ang lahat, pero wala naman akong lakas ng loob na itanong sa kanya yun.  hanggang kelan kaya ako maghihintay for him kasi baka dumating yung time na magsawa ako at meron ng iba saka naman siya magparamdam :(.

Hayz grabe kanina lang nag e-emote ako regarding my shrek now naman kinikilig ako, sa wakas after two days nag txt na din sya, sbe nga ng frend ko again kawawa naman daw ako kasi kahit forward lang eh sobrang saya ko na, pero diba okay na yun kesa wala?  And besides hindi sya yung taong katulad ko na basta basta na lang forward ng forward ng kung ano basta may ma forward lang (hehehehe pero dati yun kasi may 5 days unli pa ang globe).  He is a guy of few words eh, bihira mag comment at magsalita lalo na sa mga bagay na seryoso at hindi kalokohan. Maybe thats why i like him a lot, kasi nakikita ko yung ugali na yun sa kanya na katulad ng ugali ng tatay ko.

By the way, we both came from the same province, same city, same baranggay magkaiba nga lang ng street pero one block away lang in short halos magkapitbahay lang kami and hindi pa namin sure kung yung ninong nya nga sa binyag na uncle niya eh yun din yung kaibigang ng tatay ko kasi nasa ibang lugar na now nakatira. Parehong taga dun ang mga tatay namin but we both grew here sa quezon city at bihira na lang kme pumunta dun (2x or once a year na lng), ang laki ng impact sa amin nung nalaman namin yun kasi may something in common kami. Yun ang unang topic kaagad namin kasi na amazed kme sa fact na magkapitbahay kme sa province at dito pa kami nagkakilala sa qc.

Back to the text message, ayun it was a forward message lang yata (pero maybe hindi din kasi buo ung mga words hindi naka short cut) saying “Sometimes i feel embarrased to let someone know how much I value and appreciate their existence in my life. Without knowing that life is too short I might run out of chance to let them know hom much I care for them. Now that I’m still awake and has the courage to fight the feeling of being afraid, no matter what you might think after reading this, I’ll take it and tell you… You’re one of the few people that makes my life worth living.” Mejo naisip ko nga ang babaw ko pero anong magagawa ko kung kahit pang group message pa yang send nya sa akin eh at least naalala nya ako.  Ganon niya ako napapasaya, basta may makita lang akong message sa cp ko coming from him napapangiti na nya ako. 

I hope its for real, but eventhough its not the important thing is i’m going to sleep tonight with a smile on my face :).

Ngayon ko lang naisip na mahirap pala maghintay sa taong hindi mo alam kung ano ka sa buhay niya.  When I first saw him 3 months ago, I knew already na magugustuhan ko sya, he is not as good looking as brad pitt or any hunk actors here sa pinas pero he caught my attention habang pumapasok siya sa mcdonalds kung saan kami magkikita. 

 I’m so afraid to take the risk until I realized na I’m beginning to like him. Now, I’m taking the risk na hayaan ang sarili ko to fall for him pero hindi ko alam kung tama or mali coz after ko ginawa sa kanya na walanghiyain ko siya, i think its too late to get near him again.  Sabi nga ng friend ko pag ang tao gusto mo gawin mo lahat ng paraan para magustuhan ka hindi maging pasaway at gumawa ng paraan para layuan ka.  Halos lahat ng friends ko sinisisi ako na ginalit ko siya, coz he is a kind of guy na mahirap na makita sa panahon ngayon, sbe nga ng common friend namin anong ginawa ko kasi siya ang taong tipong hindi makabasag pinggan sa sobrang bait at haba ng pasensya kaya nga pinakilala niya sa akin dahil alam niya he can handle me, pero nagkamali siya dahil hopeless case na daw ako, mabait akong kaibigan pero hindi daw nila alam kung bakit pagdating sa guys na pwede ko maging bf eh ganon ako, now lang nila napatuyan sa sobra ang pagkamaldita at pagkasalbahe ko.

He got so angry as in he requested na layuan ko na lang siya good thing before christmas naayos ko din yung ginawa ko na kalokohan, and patch things up with him. 

 I don’t know if I will continue to communicate with him kahit na nag mumukha na akong tanga.  Siguro nga this time its time to let go and accept na kasalanan ko lahat and be thankful na afterall what i’ve said to him before, he still there as a friend yun nga lang sobrang iba na ngayon, pero sabi nila magdusa daw ako kasi kasalanan ko naman dapat lang daw na maghirap ako now dahil kung hindi sa kalokohan ko wala ako sa ganitong situation. I am so confused ayaw na gumana ng isip ko, i’m setting my mind to forget him, move on… but my heart says continue to like him and have faith.